maandag 26 januari 2015

Dingen die ik niet begrijp - Deel II

Elk jaar opnieuw hoor ik mensen vertellen over hun goede voornemens. Ik begrijp dat niet.

Goede voornemens dragen in zich reeds de kiem tot het mislukken ervan, net omdat ze geformuleerd worden als goed voornemen (in feite ontzeggen we onszelf vooral dingen). Mensen willen gezonder leven, meer sporten, stoppen met roken,  minder pinten zuipen of ander onheil bannen. Mooi, zo’n streven, maar hoe hard we ook proberen, het mislukt, keer op keer. U gaat drie keer joggen en houdt er dan mee op. Het is geen beslissing, ‘ik stop er mee’, neen, plots merkt u dat u al drie weken niet bent gaan lopen, telkens met een goede reden.

De oplossing? Stop met het maken van goede voornemens, zeker met Nieuwjaar. Doe gewoon iets, zoals, vanaf nu eten we driemaal per week geen vlees (bij mij werkt het wonderwel). Dat is geen goed voornemen, ik doe het gewoon. En doe wat haalbaar is. Als u nooit sport gaat u niet plots driemaal per week gaan fitnessen of joggen. Niemand houdt dat vol. U moet enkel sporten als u dat graag doet. Ja maar, hoor ik u denken, hoe geraak ik dan van die kilo’s af? Eet bijvoorbeeld wat minder. Koop geen snoep of chips meer. Wat u niet in huis hebt kunt u niet eten.

Denkt u nu, ‘ja maar ik kan er niet aan weerstaan en leg die zak chips toch altijd in mijn winkelkarretje..’, dan bent u een sukkel zonder ruggengraat. Nog één tip om ook dat aan te kunnen: koop online, je ziet het te zout, vettig of zoet gedoe niet liggen blinken in de rekken (want zowel de verlichting in de winkel als de vormgeving van de verpakking zijn er op gericht, neen, op getest, dat u het wel zou kopen, zo’n sukkel zonder ruggengraat bent u dus misschien toch niet, er zijn hoge machten in het spel). Ga dan gewoon netjes de gezond gevulde plooibakjes afhalen en u hoeft niet langer te piekeren over het falen van uw voornemens. U hoeft er gewoon geen meer te maken.

En ga niet mee in light-producten, weight watchers en ander lelijks dat je alleen een nog groter schuldgevoel aanpraat. Onze taal alleen al: ‘zoete zonde’, ‘ik mag eens zondigen’, ‘ik weet dat het niet mag maar ja’,… Eten is gewoon lekker, geniet ervan. Maar heb de guts om iets niet te eten als je verdikt. Haal het dus niet in huis.

Ik ben geen geluksgoeroe en ik wil dit ook niet zijn, maar ik denk dat het kan helpen de afstand tussen waar je nu bent (chips vreten in de zetel) en waar je wilt zijn (een sexy sixpack – als dat als sexy zou zijn)  niet te groot te maken. Anders loop je toch maar te piekeren over wat nu weer eens niet gelukt is.
(bekijk misschien elke week een schilderij van Rubens, om schoonheidsidealen te relativeren…)
Goede voornemens uiten mijn inziens vooral ons falen om te genieten. Het is iets wat we verloren zijn, in ons streven allemaal zo hard ons best te doen. Het lijkt zo te moeten, zeggen dat je plannen hebt om... (vrij in te vullen, de meeste ervan zult u nooit waarmaken). 

Gewoon doen. Gewoon, een zetel, mooie muziek en een glas water (nul calorieën!). Heerlijk, dat neem ik mij voor, en niet alleen zo net na nieuwjaar.

Geen opmerkingen: