zaterdag 30 januari 2016

Ik ben het niet

Vier gedichten die proberen de essentie van zuiverheid te vatten, zowel in taal als inhoud. Niet echt om vrolijk van te worden maar dat hoeft ook niet bij poëzie. Ze zijn geschreven doorheen 2015.


Ik ben het niet



I.

Ik ben het niet

Ik ben gevallen

Ik ken het niet

Modder is mij vreemd

Hier ben ik steeds elders

Ik red het niet

Nu niet verbleekt in mij

het licht van jou

Hier ben ik steeds helder

Onder aarde denk ik niet

dat ik het ken, dat ik het kan.



II.

De realiteit komt

als een voorhamer bij mij binnen

De wereld is een stormram

zonder remmen

Ik kan het niet

Elke ochtend klinkt hetzelfde refrein

de zon komt op

de zon komt op.



III.

Het is koud buiten

als het vriest

Het is koud

als de rivier niet meer stroomt

Het eindigt hier

Als we niet meer kunnen

en alles op is

Als het niet meer krullen

maar veel te recht is

eindigt het hier.



IV.

Ik kan het niet

zo in de wereld

Ik ben het niet, die drukte

en nooit zal ik gewoon zijn

dat alles als een dringen voelt

Een boom in het bos staat alleen

omringd door al het andere alleen zijn

Geen opmerkingen: